Miasteczko Śląskie to miasto gminne w powiecie tarnogórskim w województwie śląskim, na północnym krańcu Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego.
 

Historia
Początki osady sięgają początku XVI w. i odkryciu w okolicy złóż rud i kruszców. Powstałą osadę zwano Żyglińskimi Górami. W 1561 r. ówczesny właściciel ziemi bytomskiej - Jerzy Fryderyk von Ansbach nadał nowej osadzie prawa miejskie, pieczęć oraz herb z wizerunkiem Św. Jerzego zabijającego smoka. Osada odtąd nazywała się Georgenberg. Jej rozwój związany był z wydobywaniem rud srebra i ołowiu. W XVIII wieku, wskutek zubożenia mieszczan, Miasteczko zatraciło swój miejski charakter, a potem, po II wojnie światowej (w 1946r.) zupełnie utraciło prawa miejskie, aż do 1963 roku. Już po dwunastu latach, w wyniku reformy administracyjnej z 1 czerwca 1975 roku, stało się dzielnicą Tarnowskich Gór. Po wielu staraniach odzyskało prawa miejskie 1 stycznia 1995 roku. Wybrana wówczas Rada Miasta przyjęła Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego, którego celem było nadrobienie 20 letnich zaniedbań w rozwoju miasta, oraz podniesienie poziomu życia mieszkańców. Działania Rady zostały docenione przez miasteczkowian, którzy w kolejnych wyborach samorządowych powołali do rady ponad 90% radnych poprzedniej kadencji.

Zabytki
-- Drewniany kościół z dzwonnicą z 1666 roku, zaliczany do najpiękniejszych zabytków architektury drewnianej Górnego Śląska. Usytuowany przy ul. Dworcowej 2. We wnętrzu kościółka znajduje się barokowy ołtarz i organy z 1846 roku. Na ścianach zachowały się tzw. zacheuszki - pomalowane na belkach miejsca pomazania świętymi olejami podczas konsekracji 8 maja 1670 roku. Wokół kościoła powstał cmentarz użytkowany jeszcze w XIX wieku.
-- Układ urbanistyczny starej zabudowy Miasteczka
-- Kaplica św. Marka w Żyglinie (XVIII wiek)
-- Spichlerz dworski z 1795 roku (odnowiony w 1965)
-- Stary Cmentarz żydowski (XIX wiek)

POWRÓT DO STRONY MIEJSCOWOŚCI OD A DO Z

STRONA GŁÓWNA

Tekst ten jest udostępniony na licencji [GNU Free Documentation License] Pochodzi on z w Wolnej Encyklopedii Sieciowej Wikipedia