Lubań to miasto i gmina w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa jeleniogórskiego.
 

Lubań jest położony w polskiej części Górnych Łużyc na Pogórzu Izerskim, nad rzeką Kwisą. Miasto leży na międzynarodowym szlaku pątniczym, Dolnośląskiej Drodze św. Jakuba.

Historia
-- XIIIw. (1220 lub ok. 1268 ) - Lubań otrzymuje prawa miejskie wg prawa niemieckiego (magdeburskiego),
-- 1243 - margrabia brandenburski Otton III otrzymał Milsko (w tym Lubań) jako posag księżniczki Beatrycze, córki króla czeskiego Wacława I,
-- 1319-1337 - miasto jest częścią księstwa Henryka księcia jaworskiego,
-- 1337 miasto wraz z dużą częścią Milska przechodzi we władanie króla czeskiego Jana Luksemburskiego,
w latach 1346-1815 miasto jest członkiem górnołużyckiego Związku Sześciu Miast,
-- 1427 i 1431 najazdy husyckie,
-- 1635 Lubań pod panowaniem saskim,
-- 1815 miasto stało się częścią pruskiej prowincji Dolny Śląsk (niem. Niederschlesien)

Zabytki
-- Wieża Kramarska pozostałość XIII-wiecznego ratusza,
-- mury miejskie (1318r.) zbudowane z kamienia bazaltowego z okolicznych kamieniołomów; pierwotnie otoczone fosą; w podwójnym pierścieniu murów znajdowały się cztery główne bramy miejskie: Nowogrodziecka, Mikołajska, Bracka i Zgorzelecka; obecnie pozostałości wzdłuż ul. Podwale,
-- Baszta Bracka (1318r.) przy ul. Brackiej, część rozebranej w XIX wieku Bramy Brackiej,
-- Wieża Trynitarska (Dzwonnicza) (1320r.) przy ul. Wrocławskiej, pozostałość rozebranego w XIX wieku kościoła pw. Trójcy Świętej,
-- Dom Solny lub Dom Zbożowy (1539r.) budynek zbudowany z kamienia bazaltowego ufundowany przez Radę Miejską spełniał swoje funkcje do XIX wieku, później służył jako więzienie miejskie,
-- Ratusz zbudowany w 1554r. w stylu renesansowym; obecnie mieści Salę Rajców Miejskich, Muzeum Regionalne (d. Muzeum Osadnictwa Wojskowego), Urząd Stanu Cywilnego oraz Miejską Bibliotekę Publiczną,
-- Dom Pod Okrętem (1715r.) rodzinny dom kupieckiej rodziny Kirchoffów,
-- park na Kamiennej Górze.

POWRÓT DO STRONY MIEJSCOWOŚCI OD A DO Z

STRONA GŁÓWNA

Tekst ten jest udostępniony na licencji [GNU Free Documentation License] Pochodzi on z w Wolnej Encyklopedii Sieciowej Wikipedia