Łabiszyn to miasto nad Notecią w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Łabiszyn. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. bydgoskiego.

Historia
We wczesnym średniowieczu istniał tu gród wzmiankowy w 1247 r., który był własnością rycerską. W XIV wieku Łabiszyn był w posiadaniu rodu Prawdziców. Dzięki ich staraniom otrzymał prawa miejskie w 1369 roku. Siedem lat póżniej Andrzej z Łabiszyna herbu Prawdzic, wojewoda brzesko-kujawski, zbudował zamek na wyspie w rozgałęzieniu Noteci. Nazwa Łabiszyn pochodzi prawdopodobnie od księcia Łabiszy. W 1407 roku miasto posiadało już własną pieczęć lakową z herbem przedstawiającym prawą rękę z napisem "Łabiszyn".
W 1410 roku król Władysław Jagiełło przejeżdzał przez miasto jadąc z Inowrocławia do Szubina po zwycięskiej bitwie pod Koronowem. Tutaj zatrzymał się na nocleg z dnia 2 na 3 listopada. Według tradycji Jagiełło zasadził na Wzgórzu Łabiszyńskim dwa dęby, z których jeden z nich zachował się do dzisiaj. Obwód dębu wynosi 5 metrów i 35 centymetrów.
W 1594 roku dziedzic Łabiszyna Stanisław Latalski wybudował w mieście zbór drewniany dla wyznawców kalwinizmu, który w 1627 roku zmieniony został na kościół katolicki pod wezwaniem św. Tomasza. W 1660 roku przeniesiono do niego zakon reformatów. Kościół wielokrotnie niszczyły pożary. W latach 1655 i 1657 miasto zajęte przez Szwedów i spustoszone. W 1678 roku kasztelan Paweł Gembicki potwierdził prawa miejskie dla Łabiszyna. W XVII i XVIII wieku miasto niszczyły pożary. W 1772 roku Franciszek Bogusław Skórzewski po oddzieleniu większości dóbr i wykupieniu kilku wsi, ulokował na prawym brzegu Noteci nowe miasto, osadzając w nim sukienników, przeważnie ewangelików. W czasie kampanii napoleońskiej wojska generała Henryka Dąbrowskiego wyzwoliły Łabiszyn. Mieszkańcy miasta odegrali ważną rolę w powstaniu wielkopolskim. Łabiszyńscy powstańcy w 1919 roku wywalczyli w długich i krwawych walkach ostatecznie decydujące zwycięstwo.
W okresie międzywojennym miasto i gmina Łabiszyn należały do województwa poznańskiego, a następnie pomorskiego. W latach okupacji hitlerowskiej 1939-1945 wielu mieszkańców zostało zamordowanych w obozach koncentracyjnych i jenieckich, wielu poległo na frontach.

POWRÓT DO STRONY MIEJSCOWOŚCI OD A DO Z

STRONA GŁÓWNA

Tekst ten jest udostępniony na licencji [GNU Free Documentation License] Pochodzi on z w Wolnej Encyklopedii Sieciowej Wikipedia