Darłowo to nadbałtyckie miasto i gmina w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim leżące na skraju Pobrzeża Słowińskiego w dolinie rzek Wieprzy i Grabowej..





Historia
Już w XI w. istniał gród lub warownia o nazwie Dirlov lub Dirlovo, którego mieszkańcy zajmowali się żeglarstwem, połowami i konserwowaniem ryb, tkactwem itp. Prawa miejskie nadane w roku 1312 (prawo lubeckie). Potem, po krótkim panowaniu brandenburczyków, w 1347 miasto przeszło w ręce Bogusława V z dynastii Gryfitów, zięcia Kazimierza Wielkiego, księcia wołogoskiego. W 1352 roku rozpoczęto budowę zamku, na ten okres datuje się też początek współpracy z Hanzą (pełnoprawnym członkiem Hanzy Darłowo zostało w roku 1412). W 1382 w Darłowie urodził się Eryk Pomorski, znany potem jako król Norwegii Eryk III i król Danii Eryk VII oraz król Szwecji. Po detronizacji, kolejno ze wszystkich tronów, wrócił do Darłowa i zaczął rozbudowywać miasto; tu został pochowany. Kolejnym władcą zasłużonym dla Darłowa i całego Pomorza Zachodniego był Bogusław X.
W latach 1497 i 1558 Darłówko i część Darłowa zalewały ogromne sztormy, które wyrzuciły statki w okolice centrum miasta. W latach 1589, 1624, 1648, 1679 i 1722 miasto było z kolei niszczone przez pożary. Pierwszą latarnię morską wybudowano około roku 1715.
Po przejęciu miasta przez Hohenzollernów przeżywało ono aż do połowy XVIII w. zastój gospodarczy; podczas blokady kontynentalnej Anglii podczas wojen napoleońskich na początku XIX w. mieszkańcy Darłowa i okolic trudnili się przemytem brytyjskich towarów na kontynent.
Przed I wojną światową miasto liczyło 6 tys. mieszkańców, tuż przed II wojną światową – ok. 8 tys.; w czasach niemieckich nosiło nazwę Rügenwalde.
W czasie II wojny światowej Darłowo nie poniosło znaczniejszych strat.


Zabytki
- Zamek Książąt Pomorskich
- Kościół Mariacki pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny – wybudowany w poł. XIV w., miejsce pochówku księcia Eryka – sarkofag oraz sarkofagi księżnych Jadwigi i Elżbiety (żony ostatnich książąt pomorskich) znajdują sie w kaplicy pod 60 metrową wieżą. We wnętrzu świątyni pięknie rzeźbiona XVIII wieczna ambona.
- Brama Kamienna Wysoka – jedyna zachowana z pierwotnego założenia murów obronnych.
- Ratusz – barokowy z końca XVIII w., a koło niego fontanna z 1919 roku z posągiem rybaka.
- Kościół św. Gertrudy – oryginalne założenie gotyckiej architektury cmentarnej na planie sześcioboku z dwunastobocznym obejściem; całość nakryta dachem namiotowym z iglicą. Wnętrze z gwieździstym sklepieniem zdobi fresk patronki żeglarzy św. Gertrudy oraz godła cechów szewskiego i piwowarskiego. Przykład skandynawskiego gotyku, jedyny w Polsce. Okna kościoła są podobne do bulajów dawnych statków.
- Kościół św. Jerzego – piętnastowieczna gotycka jednonawowa budowla, wchodząca w skład dawnego szpitala dla trędowatych.
- Rozsuwany most – oryginalny mechanizm, przy ujściu Wieprzy do morza (w Darłówku). Uszkodzony w roku 2005 przez przepływający kuter, wyremontowany.
- Latarnia morska – pochodzi z XIX w., wielokrotnie przebudowywana, obecnie wieża ma 22 m wysokości (w Darłówku) i jest to najniższa latarnia morska na polskim wybrzeżu.
 

POWRÓT DO STRONY MIEJSCOWOŚCI OD A DO Z

STRONA GŁÓWNA

Tekst ten jest udostępniony na licencji [GNU Free Documentation License] Pochodzi on z w Wolnej Encyklopedii Sieciowej Wikipedia