Człuchów to miasto i gmina w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa słupskiego. Leży pomiędzy czterema jeziorami: Jeziorem Urzędowym, Miejskim Małym, Miejskim Dużym i największym: Rychnowskim, na Pojezierzu Krajeńskim.

Człuchów leży na przecięciu dróg krajowych DK22 i DK25, które to są głównymi połączeniami:

z Koszalina do Warszawy
z Berlina do Królewca (tzw. Berlinka)

Historia
Prawa miejskie posiada od 1348 roku. Od 1312 był własnością Krzyżaków. W 1466 powrócił do Polski, a od 1772 w zaborze pruskim, następnie od 1945 w Polsce.

Atrakcje
W Człuchowie znajduje się drugi po Malborku wielkością zamek Krzyżacki (a terytorialnie największy). Był on najtrudniejszym do zdobycia obiektem na Pomorzu i siedzibą komtura i konwentu krzyżackiego. Rezydował w nim sam komtur Ulrich von Jungingen jak i Konrad von Wallenrode. Krzyżacy rezydujący w Zamku Człuchowskim brali udział w bitwie pod Gunwaldem pod sztandarem 52 horągwi - większość nie powróciła z pola walki. Do dziś przetrwały mury, wieża i nieodkryte do dziś podziemia. Ze względu na małą aktywność samorządową obecnie zamek nie jest praktycznie restaurowany od czsu pożaru, który strawił Człuchów za Fryderyka Wilhelma II, a który to pozwolił mieszkańcom rozebrać zamek na odbudowę miasta. W 1811 roku ukazało się rozporządzenie rejencji o ochronie ruin zamku.
Do zabytków Człuchowa można zaliczyć również kościół barokowy z XVII wieku (z dobudowaną w wiek później wieżą, a następnie rozbudowany) ufundowany prze uwczesnego starostę Jakuba Wejhera, konsekrowany w 1647r. (obecnie kościół pod wezwaniem Św. Jakuba).
Jednym z tych, którzy najlepiej udokumentowali historię Ziemi Człuchowskiej był Edmund Kloskowski, a obecnie najaktywnieszymi pasjonatami epoki rycerskiej są ludzie z Człuchowskiego Bractwa Rycerskiego pod przewodnictwem Roberta Wielandt'a.

Zamek Człuchowski
Składał się z czterech części: trzech przedzamczy oraz zamku głównego, posiadającego dziedziniec. Przedzamcze zachodnie, przez które się wjeżdżało, zawierało stajnie, wartownie, zbrojownię i spichrze. Podzamcze północne przeznaczone było na wartownie i mieszkania dla części załogi, a wschodnie posiadało zabudowania gospodarskie. W zamku głównym znajdowały się pomieszczenie dla rycerzy zakonnych i księży, sypialnie, jadalnie oraz kaplica. Każda osobna część zamku ogrodzona była murem, ponadto całość otoczono dodatkowym murem, zbudowanym z głazów granitowych i cegieł, które otaczała fosa i okoliczne jeziora.
Zamek posiadał 11 bram i 9 baszt, lecz najpotężniejszą jego częścią była wieża, wysokości prawie 50 metrów i o murze grubości do 5 metrów. Prowadziło do niej jedno wejście, 16 metrów nad ziemią (dziś wykute u podstawy), z piętra sąsiedniego zamku głównego. W piwnicach wieży znajdowały się lochy dla więźniów i studnia. Sama wieża miała służyć jako miejsce ostatniego oporu załogi, w przypadku zdobycia zamku przez nieprzyjaciela.

Oddalony jest od:
-- Koszalina o 99 km południowy wschód
-- Słupska o 120 km na południe
-- Gdańska o 135 km na południowy zachód
-- Bydgoszczy o 90 km na północny zachód
-- Piły o 80 km na północny wschód
-- Wałcza ok 70 km na północny wschód
-- Białego Boru o 45 km na południe
-- Chojnic o 15 km na zachód

POWRÓT DO STRONY MIEJSCOWOŚCI OD A DO Z

STRONA GŁÓWNA

Tekst ten jest udostępniony na licencji [GNU Free Documentation License] Pochodzi on z w Wolnej Encyklopedii Sieciowej Wikipedia