Barczewo to miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Barczewo. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. olsztyńskiego.

Historia
Miasto położone jest na Warmii nad rzeką Pisą Warmińską. Pierwotnie lokowane było w 1325 w miejscu, gdzie obecnie jest miejscowość Barczewko. Po zniszczeniu pierwszego grodu przez Litwinów miasto uzyskało prawa miejskie 4 lipca 1364 od biskupa warmińskiego Jana II Stryprocka.
Miasto wybudowano na planie prostokąta z centralnym rynkiem. W części północno-wschodniej zlokalizowany został kościół farny p.w. św. Anny, a w części południowo-wschodniej kościół franciszkański św. Andrzeja. Na północ od kościoła farnego zlokalizowany był zamek biskupi, w którym rezydował burgrabia zarządzający jednym z komornictw Warmii. Funkcję burgrabiego pełnił m.in. Bartosz Kromer - brat biskupa Marcina Kromera. Miasto posiadało dwie bramy miejskie: Olsztyńską i Jeziorańską oraz Furtę Zamkową. Parafia w Barczewie przed reformacją należała do archiprezbiteratu w Jezioranach. Barczewo w 1538 odwiedził Mikołaj Kopernik, który jako przedstawiciel kapituły towarzyszył biskupowi Janowi Dantyszkowi w czasie objazdu diecezji warmińskiej, gdy odbierał hołd od poddanych. Miasto Wartenburg po II wojnie światowej od 1946 r. nazwano Barczewem dla uczczenia pamięci księdza Walentego Barczewskiego. W więzieniu tym 12 listopada 1986 roku, zmarł były gauleiter i nadprezydent Prus Wschodnich Erich Koch.
Zabytki
Zamek należał do najmniejszych na Warmii. Pozostałe po nim jedno skrzydło w pierwszej połowie XIXw. przebudowano na szkołę.
Kościół farny św. Anny z XIV w. z dobudowaną wieżą w XV w.
Kościół pofranciszkański św. Andrzeja (od 1983 ponownie obsługiwany przez bernardynów), gotycki z końca XIV w., w końcu XVI w. odbudowany po zniszczeniach z czasów reformacji i rozbudowany o kaplicę św. Antoniego. W kaplicy tej kardynał Andrzej Batory kazał wystawić pomnik nagrobny dla siebie i brata Baltazara. Renesansowy pomnik z 1598 jest dziełem Willema lub Abrahama van den Blocke. W dolnej części pomnika przedstawiona jest leżąca postać Baltazara, a w górnej pod arkadą klęczący kardynał Batory. Biskup Batory liczył, że sprowadzeni przez niego bernardyni (franciszkanie opuścili klasztor w czasie reformacji) jako gremium nieprzemijające będą wiecznie o nim pamiętać.
Synagoga z drugiej połowy XIX w.; w latach 1980-1996 było tu Centrum Tkactwa kierowane przez Barbarę Hulanicką, autorkę gobelinów zdobiących Watykan i Biały Dom w Waszyngtonie.
Muzeum im. Feliksa Nowowiejskiego - muzeum biograficzne zlokalizowane w budynku i mieszkaniu, w którym urodził się Feliks Nowowiejski
 

POWRÓT DO STRONY MIEJSCOWOŚCI OD A DO Z

STRONA GŁÓWNA

Tekst ten jest udostępniony na licencji [GNU Free Documentation License] Pochodzi on z w Wolnej Encyklopedii Sieciowej Wikipedia