Baranów Sandomierski to miasto w woj. podkarpackim, w powiecie tarnobrzeskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Baranów Sandomierski. Położone nad Wisłą i Babulówką - prawobrzeżnym dopływem Wisły. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. tarnobrzeskiego.

Historia Pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą z roku 1135. Prawa miejskie Baranów otrzymał w 1354 r. z rąk króla Kazimierza Wielkiego. Miasto rozwijało się dzięki handlowi zbożem. Pod koniec XVI wieku w Baranowie Sandomierskim zaczyna rozwijać się rzemiosło szczególnie sukiennictwo, kuśnierstwo oraz szewstwo. Baranów Sandomierski przestał być miastem na okres trzydziestu ośmiu lat od 1896 r., do 1934 r. Przed II wojną światową Rada Miasta nadała honorowe obywatelstwo: Eugeniuszowi Kwiatkowskiemu, Ignacemu Mościckiemu i marszałkowi Edwardowi Rydzowi-Śmigłemu. W okresie wojny Niemcy wysiedlili z Baranowa wszystkich Żydów. W tym czasie na zamku znajdował się niemiecki Zarząd Powierniczy. W lipcu 1944 roku wojska radzieckie sforsowały Wisłę tworząc przyczółek na lewej stronie tzw. "Przyczółek Baranowski". Po wojnie przeprowadzono reformę rolną, w wyniku której zamek i ziemia przeszły na skarb państwa. Okres powojenny, to systematyczny rozwój miasta, którego rozkwit przypadł na lata 70-te XX wieku.
Zabytki
- zamek w Baranowie Sandomierskim z XVI i XVII wieku
- późnorenesansowy kościół z 1604 - 1607, rozbudowany w XIX wieku
 

POWRÓT DO STRONY MIEJSCOWOŚCI OD A DO Z

STRONA GŁÓWNA

Tekst ten jest udostępniony na licencji [GNU Free Documentation License] Pochodzi on z w Wolnej Encyklopedii Sieciowej Wikipedia